به نقل از اسکانیوز ، این مولکول های خودکشی در سلول های ایمنی فعال وجود داشته و باعث خود تخریبی این سول ها می شود. این روش روی موش ها آزمایش شده و خطرات درمان های فعلی را برای سلامتی انسان به همراه ندارد. موفقیت این روش در موش ها حدود ۷۵ درصد بوده است.

فرض بر این است که سلول های ایمنی سالم پس از حمله به ویروس یا باکتری مهاجم، از بین می روند ولی در التهاب مفاصل رماتیسمی، سلول های ایمنی زنده می مانند، در خون تکثیر یافته و در مفاصل ایجاد شده و به استخوان و غضروف حمله می کنند و راهی نیز برای توقف آن ها وجود ندارد.

این محقق به این نتیجه رسید که در سلول های ایمنی التهاب مفاصل رماتیسمی، تعداد این مولکول ها که باعث خود تخریبی سول ها می شود، کم است.

وی مشابه این مولکول را تولید کرد و آن را به موش های مبتلا به این بیماری تزریق کرد که در نهایت باعث شروع فرایند خود تخریبی سلول های ایمنی شد.

این مولکول علاوه بر جلوگیری از پیشرفت التهاب مفاصل رماتیسمی، به بهبودی بیماری موجود نیز کمک می کند.

پس از تزریق این دارو، التهاب مفاصل کاهش یافته و تخریب استخوان ها کم شد. درمان های فعلی که برای این بیماری مورد استفاده قرار می گیرد همیشه مؤثر نبوده و اغلب با عوارض جانبی همراه اند. در صورتی که درمان جدید هیچ یک از عوارض جانبی درمان های قبلی را ندارد.