تلفن همراه کشیک دادسرای امور جنایی تهران ، عصر ۲۳ اردیبهشت ۸۶ به صدا در آمد و خبر رسید جنازه سه کارگر افغانی در یک مصالح فروش پیدا شده است.

سپس بازپرس «محمدحسین شاملو» و پلیس دایره ۱۰ آگاهی مرکز به ساختمان مورد نظر در خیابان دماوند (ابتدای ۳۰ متری نیروی هوایی) رفتند و با دیدن جنازه سه کارگر نگون بخت که ۳۰ تا ۳۵ ساله بودند رسیدگی به پرونده را آغاز کردند.

شواهد نشان می داد سه مرد جوان بین ساعت ۸ تا ۱۰ بامداد و زمانی که خواب بودند با ضربه های چکش از پا درآمدند.

با به دست آمدن نخستین سرنخ ، ساعت چهار بامداد ۲۴ اردیبهشت ۸۶ یک کارگر افغانی به نام «رشید» که در قربانگاه کار می کرد و لکه های خون روی شلوارش بود به عنوان تنها متهم پرونده در «افسریه» تهران ردیابی و بازداشت شد.

وی در بازجویی ، تمامی راه های فرار از قانون را به روی خود بسته دید ، جنایت را گردن گرفت و انگیزه خود را انتقام جویی عنوان کرد.

به دنبال یازسازی صحنه جرم و تکمیل تحقیق در دادسرا ، کیفرخواست از سوی آرش سیفی - دادیار شعبه اظهارنظر دادسرای ناحیه ۲۷ - صادر شد و امروز «رشید» در شعبه ۷۴ دادگاه کیفری پای میز محاکمه ایستاد.

در این نشست که به ریاست قاضی «حسن تردست» و با حضور چهار مستشار تشکیل شد ابتدا نماینده دادستان ، کیفرخواست را خواند.

«سیدرضایی» اعلام کرد : طبق مدرک های موجود و نظر به تقاضای اولیای دم ، برای رفیقکش اشد مجازات خواهانم.

سپس «رشید» در جایگاه ویژه قرار گرفت و گفت : قتلها را قبول دارم اما نیاید اعدام شوم چون همکارانم (قربانیان) مرا تحت آزار شیطانی قرار داده بودند و مستحق مرگ بودند.

در پایان ، هیئت قضایی به شور پرداخت و جانی را به سه بار قصاص نفس (مرگ) محکوم کرد.رای تا ۲۰ روز پس از ابلاغ ، قابل تجدید نظر خواهی است.

منبع : ایسکا نیوز